ถึง พวกเรา "666" ซาตานผยองโลก...เอ่อ..ไม่ใช่แล้ว

 

วันนี้ที่จริงว่าจะเข้านอน

 

แต่เกิดคิดถึงพวกเพินสองคนขึ้นมา

 

ตอนอยู่ม.1 เค้าเข้ามาใน EP...

 

เค้าไม่เคยคิดเลยว่า...เค้าจะได้เจอคนที่มีความหมายกับเค้ามากมายขนาดนี้...

 

 

..........................

 

ตอนอยู่ม.3 เทอม 1 เค้ามานั่ง ๆ นอน ๆ คิด

 

ถ้าได้จากกันคราวนี้ เค้าคงคิดถึงพวกเพินสองคนมากที่สุด

 

เค้าไม่รู้ว่าเค้ามีความหมายกับพวกเพินมากแค่ไหน

 

แต่สำหรับเค้า พวกเพินน่ะ เป็นเพื่อนที่เค้ารักมาก ๆ รักมากที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลย

แล้วพอคิดว่า จบม.3ไป  ก็จะไม่ได้ใกล้ชิดกันเหมือนเดิมแล้ว

 

อาจจะไม่มีวันได้เดินกลับบ้านทางเดียวกัน

ไม่ได้นั่งรอรถสายด้วยกัน

ไม่ได้ไปเช่าการ์ตูนด้วยกัน

ไม่ได้แบ่งขนมกันกิน...

ไม่ได้ดูพวกเพินสองคนกัดกัน T T

 

แต่สำหรับเค้า เค้าก็ยังรักพวกเพิน

 

ตอนเทศกาลแฮนด์บอล...ม.สอง

พวกเพินลืมเอากางเกงมาแข่งทั้งคู่

 

แล้วก็ยืมกางเกงเค้า

 

เค้าดีใจมากเลยนะ ที่เค้าสามารถช่วยเหลือพวกเพินได้

(ถึงมันจะดูเหมือนช่วยเหลือคู่แข่งของห้องก็เถอะ แต่เค้าก็เต็มใจมาก ๆ ออกจะตื้นตันด้วยซ้ำ)

 

นัท...

เค้าก็เขียนให้เพินไปเยอะแล้วในเฟรนด์ชิพ แต่เค้าก็ยังอยากจะเขียนซ้ำอีก

นัทเป็นทั้งเพื่อน ทั้งพี่สาวเค้า

เค้ารักเพินมากนะ จนคิดว่าไม่เคยรักเพื่อนคนไหนมากกว่าเพิน

แต่หลัง ๆ มานี้เราไม่ค่อยได้คุยกัน

มันหลังจากที่เค้าเริ่มกลัวนัท เพราะมีวันที่นัทอารมณ์แปรปรวนแล้วดุเค้า

 

 

เค้าขอโทษ

 

 

มันไม่ใช่ความผิดนัทที่เราไม่ได้สนิทกันเหมือนตอนม.2 แต่เป็นเค้าเองที่กลัวจนไม่กล้าเข้าหาเพินเหมือนแต่ก่อน

เค้าเสียใจมาก แต่ถึงเค้าจะกลัว เค้าก็ยังรักเพินเหมือนเดิม...

 

เค้าชอบนัท เพราะนัทดูเป็นผู้ใหญ่ แต่ในขณะเดียวกันก็มีบุคลิกที่เค้าโคตรชอบ นัทสามารถบัญญัติศัพท์ใหม่ ๆ ฮา ๆ จี้เค้าได้ แล้วเค้าก็จำศัพท์นั้นมาใช้...(เช่น เตี้ยล่ำดำถึก ไม่รู้นัทได้มาจากไหน แต่เค้าได้ยินมาจากเพิน แล้วเค้าชอบบบ ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว... บลา ๆ)

 

แล้วก็...เค้ารู้สึกเหมือนมีนักเขียนอยู่ข้างตัว...

 

นัทเขียนหนังสือเก่งมาก โตขึ้นคงเป็นนักเขียนนิยายได้ดีแน่ถ้าหมั่นฝึกฝน

นัทเก่งภาษาไทย เวลาครูถามอะไร นัทก็จะตอบได้ก่อนเพื่อนเสมอ

เวลานัทเดาอะไร นัทก็จะเดาถูกเสมอ...

 

นัททำหน้าตลก ๆ ให้เค้าหัวเราะได้

นัทมีวาจาที่แสนจะหักมุมให้เค้าได้ฮาท้องแข็ง

 ถ้าเป็นไปได้...ไม่อยากจะจากกันเลย

 

 เค้าอยากให้นัทติดเตรียมนะ

นัทต้องทำให้ได้

เค้าอยากให้นัทเก้าหน้าไปไกล ๆ เค้าอยากเห็นเพื่อนได้สิ่งที่ดี ๆ ในชีวิต

 ถึงมันจะทำให้เค้าไม่ได้เจอเพินอีกเลย

 

เคยมีคนบอกเค้าว่า...นัทเคยบอกว่า "ถ้าเค้าเป็นผู้ชาย เค้าก็จะชอบผู้หญิงอย่างฟ้า"

ไม่รู้นัทยังคิดแบบนี้อยู่รึเปล่า แต่เค้ารู้สึกดีใจแฮะ

อย่างน้อยผู้หญิงอย่างเค้าก็มีดีพอให้คนอื่นชอบใช่มั๊ย >< อยากกอดนัทจังแฮะ

 

 

หยก...

เค้าขอบอกว่า...เค้าชอบทุกอย่างที่เป็นเพิน...

ชอบน้ำเสียง ชอบคำพูด ชอบรอยยิ้ม ชอบใบหน้า ชอบ ๆ ๆ ชอบไปหมด

 

แต่ก่อนก็นะ เฉย ๆ

แต่ทำไม...อยู่ไปอยู่มา เค้ามีแต่จะรักเพินมากขึ้นเรื่อย ๆ

รักทุกอย่างที่เป็นเพิน...

 

หยกเป็นคนที่มีเสน่ห์จริง ๆ อาจจะเป็นเพราะความกวนตีน ไม่คิดอะไรเลยก็ได้ เค้าชอบคนแบบนี้ที่สุด

เวลาเค้าบ้าการ์ตูน บ้านิยาย ก็มักจะมีตัวละครนิสัยแบบเพินอยู่ในเรื่องที่เค้าชอบเค้าบ้าตลอด

 

ถ้าบ้าหนัก ๆ ก็แปลว่าเรื่องนั้นมีคนนิสัยแบบเพินเป็นพระเอก/นางเอก

 

จนวันที่เค้ามานอนคิดว่า..อาจจะไม่มีแล้ว โอกาสที่ได้อยู่ห้องเดียวกะหยก

เค้ายังจะน้ำตาซึม

 

หยกเป็นคนที่สอนให้เค้ารู้จักการให้อย่างแท้จริง

เวลาไปกรีนบุ๊ค เค้ากับนัทจะได้กินน้ำขวดเดียวกับหยก ขนมถุงเดียวกับหยก

เวลาเค้าปฏิเสธจะรับ หยกก็จะยัดมาให้

จำต้องรับ แต่เค้าก็ซาบซึ้ง...

 

ชอบมากขึ้นเรื่อย ๆ ...

 

ขอโทษที่ทำให้ตกใจ/ขวัญผวา หรืออะไรก็แล้วแต่ ทุกครั้งที่เค้าชมว่าหยกน่ารัก...และชมหนักขึ้นเรื่อย ๆ

แต่เค้าคิดอย่างนั้นจริง ๆ เค้ารักหยกนะ...

 

เค้าชอบรอยยิ้มของหยก...เพราะมันเปื้อนหน้าเพินตลอดเวลา(ยกเว้นเวลาหยกเครียด(มีบ้างนะ..ใช่มั๊ย -*-)/เห็นใจ) เค้าชอบน้ำเสียง..มันอบอุ่น น่าฟัง ชอบนิสัยเพราะมันกวนบาทาชวนฮาดีนัก...

 

เวลาเข้าใกล้หยก เค้ารู้สึกเหมือนหยกเป็นสิ่งมีชีวิตที่ตรงกันข้ามกับผู้คุมวิญญาณ

หยกปล่อยความสุขออกมา หรือเค้าคิดไปเอง...

 

 

 

อยากให้รู้ว่าเพินทั้งสองมีความหมายกับเค้ามาก

 ถึงเค้าจะเป็นแค่ "เพื่อนธรรมดา"ในสายตาของพวกเพินก็ไม่เป็นไร

 

ถ้าเกิดชาติหน้า...ขอให้เราสามคนได้อยู่ห้องเดียวกัน

ได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันเหมือนชาตินี้

ให้เค้าได้เห็นพวกเพินสองคนไล่เตะกันอีกนะ ตลกดี (ตราบใดที่ไม่เตะกันตกขอบถนนไม่ชนรถคะเจ้าพัง เอ่อ...)

 ความรักนี้มันวิเศษนะ...มันท่วมล้นเต็มหัวใจจนอยากจะแบ่งให้ใครไปทั่ว...

 

รักจังเล้ยยยยย

 

 

ปล. ถ้าคิดอะไรออกจะมาเขียนต่อ..

ลป. เค้าจะสารภาพว่า..ตอนเข้ามาอีพีใหม่ๆ นึกว่าหยกเป็นจ้อ ก็เลยเรียก ทักผิด...-*- แต่แบบว่า หยกนึกว่าเค้าเรียกจ้อแล้วจ้อไม่ได้ยิน (เพราะจ้อนั่งอยู่ด้านหน้าหยกไกลมากกกกกกก) หยกก็เลย(อุตส่าห์)เรียกจ้อมาให้...

ขอบใจน้า T T